اگر انسان کنار دریا باشد چه غمی دارد از اینکه دست یا جامه اش آلوده شود؟ 

ببینید حضرت یقوب علیه السلام به فرزندانش چه می فرماید: یا بَنِیَّ اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِنْ یُوسُفَ وَ أَخیه‏ اى فرزندان من  بروید، و از یوسف و برادرش جستجو کنید؛ 

وَ لا تَیْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّه از رحمت خدا ناامید نشوید. درست است که شما دستانتان آلوده است اما حواستان باشد که کنار دریاى رحمت خداى متعال هستید.

البته انسان خطاهایش را باید جبران کند. به همین خاطر حضرت یعقوب ابتدا فرمود: "بروید و به دنبال یوسف و برادرش باشید"، سپس فرمود "از رحمت خدا مایوس نباشید" 

در حقیقت حضرت یعقوب از فرزندان خود می خواست به جای اینکه به گذشته آلوده خود نگاه کنند به سابقه رحمت و مغفرت خدا بنگرند.

حضرت رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلم فرمود:

همانا مثل نماز در میان شما، مانند نهرى است بر در خانه شما. هر گاه در شبانه روز، پنج بار از خانه بیرون آمده و بدن را در نهر شستشو دهید، اثرى از چرک و آلودگى در بدنتان نخواهد ماند.

همچنین است اثر گناهان، که با پنج بار نماز در شبانه روز، از بین مى‏رود. (گلچین صدوق، ج‏1، ص: 14 - من لا یحضره الفقیه ص 211)

پس یاس و نامیدی بی معناست و در تشکیلات هستی جایی برای آن نیست. در هر موقعیتی که باشیم و خدای ناکرده هر میزان آلودگی که داشته باشیم، چون کنار دریا هستیم نباید نگران باشیم.

باب توبه باز است و کافی است اندکی همت کنیم و خود را به سعادت ابدی برسانیم.