خداى متعال در  آیه 69 سوره «نساء» مى فرماید:  (وَ مَنْ یُطِعِ اللّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذینَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَیْهِمْ). 

«کسى که مطیع خدا و رسول او باشد (در رستاخیز) همنشین کسانى خواهد بود که خدا نعمت خود را بر آنان تمام کرده است»

آن گاه در توضیح این جمله و بیان کسانى که خداوند نعمت خویش را بر آنها تمام کرده است، به چهار طایفه اشاره مى کند، که در واقع ارکان چهارگانه این موضوع هستند، یعنى «پیامبران، راستگویان، شهیدان و صالحان و اینان رفیق هاى خوبى هستند» (مِنَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصّالِحینَ وَ حَسُنَ أُولئِکَ رَفیقاً).

بنابراین، گروه هاى چهارگانه عبارتند از:

1 ـ «انبیاء» و پیامبران خدای متعال (مِنَ النَّبِیِّینَ).

2 ـ «راستگویان»، هم در سخن و هم در عمل و کردار  (وَ الصِّدِّیقینَ).

در بعضى از روایات «صدّیق» به على(علیه السلام) و امامان اهل بیت(علیهم السلام) تفسیر شده است که بالاترین مصداق "راستگویان" آنها هستند.

3 ـ «شهداء» که در راه دین جان خود را فدا کرده اند. (وَ الشُّهَداءِ).

4 ـ «صالحان» و شایستگان در گفتار و کردار (وَ الصّالِحینَ).

نکته مهم این است که توهم نشود که معاشرت مومنان با این گروه های چهارگانه به این معنا است که آنها در یک مقام و رتبه قرار داشته باشند، بلکه در عین معاشرت و با هم بودن هر کدام از این طوایف قدر و منزلت و مرتبه خود را داراست.

پس اگر شما هم پیرو دین مبین اسلام هستید و در راه اطاعت خدای متعال قدم بر می دارید خود را آماده همنشینی و مصاحبت با این افراد کنید.